caritas kleurOmdat het ons een zorg is! Helpen waar geen helper is.

De vraag wordt wel eens gesteld... Wat doet caritas nu eigenlijk? Waar staan ze voor? Doen ze überhaupt wel iets? Het caritasbestuur heeft altijd gewerkt in de luwte en wil nu meer in beeld komen, omdat het nodig is door de veranderde maatschappelijke situatie.

Een parochie heeft de opdracht geloof ‘te leren’, ‘te vieren’ en ‘te dienen’. En bij de opdracht dienstbaar te zijn, komt het caritasbestuur in beeld. Daar waar mensen uitgedaagd worden, vanuit hun geloof, zorg te dragen voor medeparochianen en mensen waar ook ter wereld, kan en moet het caritasbestuur ondersteunend aanwezig zijn. Het caritasbestuur zorgt dat mensen aan de rand niet vergeten worden in de rush van de alledaagse taken van de parochie.

Vanuit de ontwikkeling van de verschillende caritasbesturen tot één parochieel caritasbestuur zijn in een aantal parochiekernen plaatselijke diaconale werkgroepen opgericht. Deze werkgroepen hebben als taak de lokale diaconie in beeld te hebben en te houden. De diaconale werkgroepen zijn de plaatselijke ogen en oren van de geloofsgemeenschap en het caritasbestuur. Zij kunnen plaatselijk signaleren wat de noden zijn. Zowel de noden signaleren aan de parochie en bestaande parochiële groepen die actief zijn op het terrein van de diaconie (bv. ziekenbezoekgroep of rouwzorg) als aan het caritasbestuur die de overkoepelende contacten onderhoudt met maatschappelijke organisaties (bv. Hulst voor Elkaar, Vluchtelingenwerk) wanneer er vragen zijn die het plaatselijke niveau overstijgen (bv. structurele problemen).

Wat gebeurt er op dit moment vanuit het caritasbestuur?

De caritas biedt via het Noodfonds hulp aan mensen die tussen de mazen van het sociale netwerk vallen. Hulst voor Elkaar zorgt voor de screening. Soms komen er ook vragen vanuit de geloofsgemeenschappen om mensen financiële steun te bieden. Bijvoorbeeld via de leden van het pastorale team.

Structurele bijdragen zijn er aan:
  • Sinterklaasacties
  • ·De plaatselijke afdelingen Zonnebloem
  • Stichting Kadoos (Kloosterzande)
  • Stichting De Melkkan (Hulst)
  • Stichting De Voedselbank
  • Vluchtelingenwerk Nederland
  • Ziekenbezoekgroep
  • Rouwzorg
  • De diaconale projecten van het bisdom
    [Nieuwe Diaconie in de Nieuwe Parochie; Uitzicht door inzet (baanloosheid); Geloof in je toekomst (jongeren in kansarme situaties); Parochies aan de slag voor de kwetsbaren (publiciteit en zichtbaarheid); Vluchtelingen voor vluchtelingen]
  • ·Amnesty International
  • Artsen zonder grenzen
  • Memisa
  • Steun aan onze missionarissen
    [Pater Marcel Mangnus, Missionarissen van Afrika (Witte Paters) – Tanzania; Pater Swinne, Orde der Camilianen – Colombia; Pater Nijsten - Missionarissen Oblaten van de Onbevlekte Maagd Maria (Oblaten van Maria) – Suriname; Stichting pater Dobbelaar – Lazaristen (Congregatie der Missie) – Ethiopië]
  • Vastenactie
  • Stichting Vluchteling

Wat zijn de speerpunten in de activiteiten van caritas voor de komende jaren?

  • Vanaf de 40 dagentijd 2017 wil de caritas proberen om ieder jaar een project gedragen door iemand afkomstig uit Oost Zeeuws-Vlaanderen voor te dragen als Vastenactieproject om zo de betrokkenheid van de vrijwillig(st)ers en parochianen te stimuleren en het enthousiasme voor de Vastenactie hoog te houden.
  • Doorheen de jaren ontdekken we steeds meer dat de geëigende kanalen om in contact te komen met mensen die een extra steuntje in de rug kunnen gebruiken steeds minder werken. Er komen steeds minder signalen binnen vanuit de parochie, zowel vanuit de (diaconale) vrijwillig(st)ers actief in de plaatselijke kernen, als via de leden van het pastorale team. De bijna vanzelfsprekende lijntjes vanuit het verleden verdampen meer en meer. Ook de signaalfunctie via de officiële instanties zoals Hulst voor Elkaar (gemeente Hulst) en Aan Z (gemeente Terneuzen) is minimaal. We moeten op zoek naar andere kanalen van communicatie en bekendmaking van het werk van caritas. We weten namelijk met zekerheid dat de nood er de laatste jaren niet minder op geworden is, steeds meer mensen glippen door de mazen van het sociale vangnet.
  • We willen de komende jaren de contacten tussen de drie caritasbesturen in Zeeuws-Vlaanderen intensiveren. Om een goede diaconale werking in Zeeuws-Vlaanderen te garanderen voor de toekomst, lijkt een regelmatig overleg en het delen van ervaringen, essentieel.

Mensen wordt wakker,
wrijf je ogen uit, en kijk om je heen:
zie de nood van de mensen, dichtbij en veraf.
Wordt wakker en kijk niet weg,
vlucht niet in allerlei excuses.
Wordt wakker!

Beleidsplan Caritas H. Maria Sterre der Zee - 2017-2022

Openen

Achtergrond en concrete invulling Beleidplan Caritas 2017-2022

Openen

 

Klik voor een vergroting op de foto

160214 vastenactie170302 Cyriel Swinne



Jaarlijks in de veertigdagentijd worden door de werkgroep Vastenactie allerlei activiteiten ontplooid voor een goed doel in de derde wereld. Het doel wordt de laatste jaren bepaald voor het gehele bisdom. Wij als werkgroep sluiten hierbij meestal aan, maar dit jaar is de opbrengst van de Vastenactie voor pater Cyriel Swinne afkomstig uit Sint Jansteen en werkend in Colombia. Er worden verschillende  activiteiten georganiseerd in de veertigdagentijd in de hele parochie voor dit doel.

Op 17 maart werd een Colombiaanse 3-gangenmenu georganiseerd in de Waranda te Sint Jansteen.

Colombiaans 4-gangen diner afgelopen 17 maart:

* Bonensoep

≈ ≈ ≈ ≈ ≈

* Stoofschotel van gemarineerde kip met paprika en tomaat. De marinade bestond uit paprika, kaneel en komijn

≈ ≈ ≈ ≈ ≈

* Grand dessert: mangomousse, peren in espressosiroop, appel met appelsapsiroop

≈ ≈ ≈ ≈ ≈

* Koffie of thee met bonencake

De recepten van het Colombiaanse 3-gangendiner

Bonensoep:

Ingediënten:

  • 1 groene paprika
  • 1 Spaanse peper
  • Olijfolie
  • 5 dl tomatensap (fritto aanlengen met water tot 500 ml)
  • 2 bouillonblokjes
  • 1 blik bruine bonen (800 gr)
  • Vers gemalen peper
  • 250 tot 300 gr chorizo

Bereiding:

  • Maak paprika schoon en snijd in kleine stukjes.
  • Halveer de Spaanse peper en verwijder de zaadlijsten en snijd in ragfijne reepjes.
  • Verhit een scheutje olie in de pan en fruit de paprika in enkele minuten.
  • Voeg de gesneden peper toe en fruit samen 1-2 minuten.
  • Schenk de fritto plus het water hierbij en verkruimel de bouillonblokjes erboven.
  • Breng aan de kook.
  • Spoel intussen de bruine bonen in een zeef schoon.
  • Voeg de bonen aan de soep en vul aan met ca 400 dl water.
  • Laat ca 10 minuten koken.
  • Snijd de chorizo in dikke plakken. Eventueel nog eens halveren.
  • Verwarm de stukjes chorizo in de soep.

Geurige gestoofde kip en paprika:

Ingediënten:

  • 1 el milde paprikapoeder
  • 2 tl kaneel
  • 1 tl komijn
  • 3 el olijfolie
  • 300 kipfilet in grove stukken gesneden (maat: gehalveerde kipfilethaasje)
  • 2 rode parika’s
  • 4 tomaten
  • 150 ml kippenbouillon

Bereiding:

  • Marinade maken van paprika, kaneel, komijn en olijfolie.
  • Kipfiletblokken in de marinade leggen, even laten staan.
  • Paprika in blokjes snijden, tomaten in stukjes snijden.
  • De kipfilet in een pan doen, de paprika en tomaat erbij doen.
  • Schenk nu de kippenbouillon erbij en stoof dit in 1½ uur gaar.
  • Langer stoven kan ook.

Peren in espressosiroop met mascarpone

Ingediënten:

  • 4 handperen
  • 75 gr suiker
  • Gemalen kardemom
  • 8 zakjes instant espresso (doos 25 van Nescafé)
  • 1 bakje mascarpone
  • 250 ml slagroom
  • Bastognekoeken, verkruimeld

Bereiding:

  • In pan 500 ml water aan de kook brengen.
  • Peren schillen, klokhuis eruit halen en in kwart snijden (eventueel in blokjes).
  • Suiker, kardemom en espressopoeder in kokend water oplossen.
  • Vuur laag draaien en peren in de pan doen.
  • Met deksel schuin op de pan 15 tot 30 min. zachtjes tegen de kook aan houden tot ze zacht zijn.
  • Peren af laten koelen, regelmatig omwentelen zodat ze mooi gelijkmatig bruin kleuren.
  • Mascarpone los kloppen. Slagroom kloppen en mengen met de mascarpone.
  • Mascarpone in bakje doen, perenblokjes erop leggen en bastognekruimels erop doen.

Mangomousse:

Ingediënten:

  • 300 ml yoghurt
  • 2 of 3 mango’s
  • 2 el limoensap
  • 75 gr suiker
  • 250 ml slagroom
  • 2 of 3 blaadjes gelatine

Bereiding:

  • Gelatineblaadjes laten weken in ruim koud water
  • Mango’s schillen, vruchtvlees van pit doen en pureren.
  • In pan mangopuree met limoensap en de helft van de suiker 3 minuten laten koken.
  • Gelatine uitknijpen en van vuur door de mangopuree roeren. Mengsel laten afkoelen, af en toe omscheppen.
  • Slagroom met andere helft van de suiker stijfkloppen.
  • Yoghurt door de mangopuree roeren, slagroom erdoor spatelen.
  • Mangomousse verdelen over schaaltjes en in koelkast laten opstijven.

Appelpartjes in siroop met vanillekwark:

Ingediënten:

  • 2 Golden delicious
  • Appelsap
  • Suiker
  • 500 magere kwark
  • 250 ml slagroom
  • Kaneel

Bereiding:

  • Appels schillen, klokhuizen verwijderen en appels in dunne slices snijden.
  • In droge koekenpan met anti-aanbaklaag partjes leggen, suiker erover strooien en even laten bakken tot het smelt. Appelsap erover heen gieten en laten koken.
  • Slagroom kloppen.
  • Kwark loskloppen en bij de slagroom doen.
  • Kwark in schaaltje, appeltjes er op leggen plus een beetje siroop. Daarna kaneel erover strooien.

Adukibonencake:

Ingediënten:

  • 75 gr gedroogde adukiboontjes
  • 150 bloem
  • 100 gr gedroogde abrikozen
  • 100 gr gemengde noten (ongezouten)
  • 125 gr suiker
  • 140 gr zonnebloemolie
  • 3 grote eieren
  • 1 (pers)sinaasappel
  • 2 tl bakpoeder
  • ½ tl Chinees vijfkruidenpoeder

Bereiding:

  • Zet de bonen 8-12 uur in de week in ruim koud water.
  • Snij de abrikozen in kleine stukjes en doe in een kommetje.
  • Rasp de schil van de sinaasappel erboven fijn. Pers de sinaasappel uit en meet 100 ml af. Giet dit ook in het kommetje. Laat 2 tot 3 uur weken.
  • Kook de bonen in het weekwater in ± 45 minuten gaar. Giet af en laat afkoelen.
  • Verwarm de oven op 180⁰C.
  • Bekleed een cakeblik met bakpapier.

  • Maal de noten grof.
  • Voeg de abrikozen met sap eraan toe.
  • Doe de gare boontjes, suiker en zonnebloemolie in de keukenmachine en maal tot een glad, paarsbruin gespikkeld geheel.
  • Mix vervolgens de eieren erdoor.
  • Giet het vloeibare mengsel in de kom met noten-abrikozen en schep alles goed door elkaar.
  • Zeef bloem, bakpoeder en vijfkruidenpoeder erboven en schep alles tot een geheel.
  • Giet het beslag in de cakevorm. Zet hem iets onder het midden van de oven en bak de cake gaar en goudbruin in ± 45 minuten.
  • Check met satéprikker, die moet er nét niet meer nat uitkomen.
  • Laat 10 minuten staan, stort de cake dan op een rooster en laat verder afkoelen.

 

Hongerdoek vastenactie 2017

170321 hongerdoek

De kunstenaar: De hongerdoek is geschilderd door Chidi Kwubiri (Nigeria 1966). Als kind maakte Chidi de Biafra-oorlog mee, met de daarmee verbonden hongersnood en vluchtelingenstromen. In de jaren ’90 van de vorige eeuw emigreerde Kwubiri naar Duitsland.

Titel: De titel van de hongerdoek verwijst naar een Afrikaans spreekwoord: ‘Ik ben omdat jij bent – en jij bent omdat wij zijn’. Het Ubuntu-principe. Geen mens woont alleen op een eiland. We zijn allemaal met elkaar verbonden en op elkaar aangewezen. Jezelf ontwikkelen komt tot stand door relaties, die gekenmerkt worden door solidariteit en zorg voor elkaar.

Twee panelen met een ‘grens’: De hongerdoek bestaat uit twee losstaande panelen, twee rechthoekige vlakken met een smalle middenstrook ertussen. Die middenstrook geeft de indruk van een grens, een afstand, een afscheiding tussen de beide afgebeelde mensen.

Kleuren: De kleurschakeringen lopen van turquoisegroen naar geeloranje, van donker naar licht. De kleuren zijn intensief, via een weelderige dripping-techniek op de beide schilderdoeken aangebracht en lopen optisch in elkaar over, maken een verbinding over de grenzen van beide rechthoeken heen en zijn daarbij schijnbaar in tegenspraak met de beide meer statisch vorm gegeven figuren. Groen is de kleur van het leven, van kracht en vernieuwing, terwijl de kleur geel schepping en vruchtbaarheid symboliseert en zelfs het goddelijke, omdat geel en goud nauw met elkaar overeenkomen.

Intimiteit vanuit identiteit: Twee mensen ontmoeten elkaar aan een grens, over een grens heen. Door het respectvolle toewenden van beide hoofden, wordt die grens een overgang, een brug. De twee personen kijken elkaar indringend aan. Ontmoeting kan alleen als mensen op elkaars ooghoogte zijn, als de een de ander wil en durft aan te kijken als gelijke. De armen van beide figuren zijn verstrengeld in elkaar, de figuren raken elkaar aan en dringen in elkaars persoonlijke sfeer binnen, maar daarbij wel de kleur van de ander aannemen. In dit spel van geven en ontvangen groeit een relatie en betrokkenheid op elkaar. Dat kan alleen vanuit een eigen identiteit. Je moet immers iets te geven hebben in je relatie met de ander en openstaan om iets te ontvangen dat jezelf nog niet hebt. Wie niet of slecht op eigen benen kan staan, is ook niet in staat om op ooghoogte van de ander te komen. Wie een muur om zichzelf bouwt om zijn eigenheid af te schermen, maakt zich tot gevangene van zichzelf.

Ontmoeten: vrij makend en verplichtend: Sommigen interpreteren het voorvoegsel ‘ont-’ van het werkwoord ‘ontmoeten’ als een ontkenning. Ont-moeting houdt in dat niets meer hoeft, dat je vrij bent naar elkaar toe om er voor elkaar te zijn. In het Nederlands kan dat voorvoegsel ‘ont-‘ ook de betekenis hebben van ‘met iets beginnen’, denk bij voorbeeld aan ontdooien (het begin van het dooien) of ontbijten (weer beginnen te bijten (=eten) nadat je dat blijkbaar een tijdje niet gedaan hebt). In dit laatste geval ligt in iedere ont-moeting iets opgesloten van een appèl dat men op elkaar doet, een verplichting die men naar elkaar toe heeft. Misschien heeft iedere ontmoeting wel iets van beide: zowel een vrijmakend als een verplichtend karakter naar elkaar toe.

Inspiratie: Chidi Kwubiri is geïnspireerd door de langste rivieren in zijn land, de Benue met zijn groenblauw water en de okerkleurige Niger. Hoewel ze uit twee heel verschillende bronnen stammen, vloeien beide stromen nabij Lokoja tezamen en vervolgen dan gezamenlijk, elkaar versterkend, hun weg. Wanneer deze natuurkrachten samen komen, elkaar beïnvloeden en elkaar versterken, dan is dat precies de boodschap. Het geel keert zich naar het groen, het groen naar het geel, beide kleuren nemen elkaar in zich op, gaan op elkaar toe en zeggen tegen elkaar: ‘Ik ben omdat wij zijn’. Het gaat om veelvoud en eenheid. Ook al is onze oorsprong verschillend en ook onze identiteit, wij zijn toch altijd wij. We keren ons naar de ander en zeggen tegen de ander, tegen ons ‘tegenover’: ‘ik ben omdat wij zijn’.

De hongerdoek is te bekijken op ware grootte in de basiliek.

{slider Een drievoudige relatie|closed}

Paus Franciscus benadrukt in Laudato Si dat ‘alles met elkaar verbonden’ is (LS 16). Het leven in ons gemeenschappelijk huis is gebaseerd op drie fundamentele vormen van relatie: de relatie God – mens, de relatie mens – mens en de relatie mens – schepping. De hongerdoek geeft uitdrukking aan al deze drie lagen in onze relaties:

  • God – mens:
    Schepping als gave Gods, met de opdracht aan de mens om evenbeeld van God te worden (Gen. 1,26) De menswording van Jezus. Door zijn menswording is de Zoon van God op ooghoogte met ons gekomen.
  • Mens – mens:
    Wereldwijde solidariteit, waarbij ontmoeting en dialoog ook in ‘grenssituaties’ mogelijk zijn: ‘Heb de vreemdeling lief, want hij is zoals jij’ (Lev. 19,34).
    Waar twee of drie in mijn Naam bij elkaar zijn, ben ik in hun midden (Mt 18,20).
  • Mens – schepping:
    De spatjes verf lijken te vibreren als de gehele kosmos, een heelal vol van sterren en onmetelijke stelsels, maar ook vol van minuscule atomen, waarin alles met alles vervlochten is. De mens is gemaakt uit aarde, uit al die elementen die hem/haar omgeven. De mens kan niet bestaan zonder die aarde en al het goede dat zij geeft.

 {/sliders}

{slider Integraal humanisme|closed}

De mens in zijn totaliteit komt in het vizier in een integraal humanistische visie. Een dergelijke integraal-humane visie reduceert mensen niet meer tot ‘behoeftige’ of ‘iemand met problemen’, categoriseert niet meer in slachtoffers en hulpverleners of armen en rijken. Reduceert zelfs niet meer tot ‘man’ of ‘vrouw’. Vrouw en man zijn gelijkwaardig aan elkaar, ondanks hun verschil in hun wezen, in hun geslacht. In hun gemeenschappelijkheid zijn man en vrouw het evenbeeld van God (Gen. 1, 27).

Ik handel niet solidair wanneer of omdat ik een ‘hulpverlener’ of ‘donateur’ ben, met het idee om mensen in nood te helpen, met wie ik eigenlijk niets van doen heb.

Ik handel solidair omdat mijn mens-zijn verbonden is met het mens-zijn van anderen. Zo lang als we onder ‘ontwikkeling’ slechts verstaan om ‘iemand daar ginds’ te helpen, iemand die met mij eigenlijk niets te maken heeft, zo lang beschouw ik mezelf als superieur. Pas als ik durf te erkennen dat armen en uitgestotenen in dezelfde ruimte van ethische waarden leven als ik, dat ik in een relatie staat tot álle mensen op deze wereld, juist omdat ik mens ben, dat een relatie steeds berust op wederkerigheid en dat alle vrouwen en mannen op deze aarde mijn zusters en broeders zijn, pas dan kan een nieuwe wereld vol van gerechtigheid ontstaan, waarin vrede zal doorbreken en overheersen.

{/sliders}

{slider Dialoog schept ruimte|closed}

Een goede manier van omgaan met elkaar vergt dialoog. Dialoog is iets anders dan discussie, waarbij men de ander met argumenten van zijn eigen gelijk probeert te overtuigen. Discussie gaat uit van wat ik de ander te zeggen heb. Bij dialoog ga ik uit van wat de ander mij te zeggen heeft en hoe dat een bijdrage kan zijn om mijn mening en opvatting te verdiepen of bij te stellen.

De missionaris Tjeu Haumann verwoordt het als volgt als hij missie omschrijft als dialoog: ‘In een echte dialoog staan we open voor elkaar. We komen uit een cultuur, waarin wij het weten. Deze houding blokkeert dialoog. (...)

Voor een echte dialoog moet er eerst een relatie van vertrouwen en respect groeien, een relatie waar wij helemaal mogen zijn, waarin wij mogen getuigen van alles waarin wij geloven. Maar dat geldt andersom ook voor de ander die in de relatie eveneens helemaal zichzelf moeten kunnen zijn. In zo’n relatie ontstaat ontmoeting, waaruit iets nieuws voor Afrika kan ontstaan, maar ook iets nieuws voor ons. Een echte dialoog is pas mogelijk, als we beseffen dat we het alleen samen weten’.[1]

Dialoog schept ruimte voor elkaar, beslecht grenzen tussen elkaar. Niet alleen omdat ik door de ander in staat ben om in de spiegel te kijken, maar ook omdat ik daardoor besef deel van een groter geheel te zijn. En dan niet als ‘een van ons’, een van andere groepen mensen afgescheiden groep, maar als ‘een van hen’, van alle mensen op deze wereld tezamen[2].

Ruimte geven aan elkaar en grenzen tussen elkaar beslechten kan het best door de Gulden Regel zoals verwoord in Mt. 7, 12 toe te passen: ‘Behandel de mensen in alles zoals je wilt dat ze jullie behandelen’. Dat impliceert, zegt paus Franciscus in een toespraak tot het Congres van de USA, dat wij anderen met dezelfde passie en compassie behandelen als waarmee wijzelf behandeld willen worden. De paus vult dat als volgt nader in: ‘Kortom, als we zekerheid willen, moeten we zekerheid geven; als we leven willen, moeten we leven geven; als we mogelijkheden willen, moeten we mogelijkheden beschikbaar stellen’

[1] BIS-berichten augustus 1999. Ook geciteerd in Kees Dekkers, Tenslotte, Omkijken en vooruitzien na 35 jaar BIS, Roermond 2010, pag. 77.

[2] Erik Borgman, Contemplatieve politiek gevraagd, in: Volzin september 2016, pag. 41.

{/sliders}

{slider Wereldwijde dialoog|closed}

De hongerdoek 2017 weerspiegelt het zoeken en op weg gaan naar oplossingen via een globale dialoog tussen ‘gevers’ en ‘ontvangers’ en verzet zich tegen alle mogelijke vormen van asymmetrische machtsverhoudingen en Noord-Zuid- of Oost-West-denken. Zowel in het Noorden als in het Zuiden, in het Oosten als in het Westen, zijn mensen op zoek naar nabijheid, begrip, erkenning, respect en waardigheid, gemeenschap. Naar ruimte en mogelijk-heden om het goede leven te leiden.

De grens tussen ‘gever’ en ‘ontvanger’ wordt overbrugd, de grens vervaagt. De ‘gever’ wordt ‘ontvanger’, de ‘ontvanger’ ‘gever’. Door een ontmoeting op ooghoogte, kan afstand en distantie veranderen in relatie en verbondenheid. In onze eigen omgeving en leefwereld, in contact met vreemdelingen, in de gehele, éne wereld. In dialoog met elkaar, vanuit ieders eigen oorsprong en identiteit, tezamen werken aan een betere wereld en een bescheiden bijdrage leveren aan het zoeken naar het Koninkrijkrijk Gods en zijn gerechtigheid. Al het andere zal ons dan erbij gegeven worden (Mt 6, 33).

{/sliders}

 

 

regio rouwzorg

Afscheid nemen, rouwen doe je niet alleen....

En toch... soms heb je het gevoel dat geen mens het echt begrijpt, dat je jezelf kwijt bent; dat je te moe bent om alles nog te dragen.

Dan is het goed om met anderen te praten; die dit ook doormaken; die je niet vreemd vinden; aan wie je niet alles moet uitleggen; die het echt begrijpen.
Het geeft je het gevoel niet alleen te zijn.

Want rouwen hoef je niet alleen te doen....
Praten met lotgenoten, delen van pijn en verdriet, moed vinden bij elkaar....

Dit kan in de rouwgroep die de Rooms Katholieke parochie samen met de gemeenten van de Protestantse kerken elk jaar organiseren.

In acht bijeenkomsten luisteren mensen naar elkaars verhaal en wisselen samen ervaringen uit onder de deskundige begeleiding van het rouwzorgteam. De groepen tellen niet meer dan tien personen. Om elkaar beter te leren kennen en om het vertrouwen te laten groeien binnen de groep, is het nodig om alle acht bijeenkomsten te volgen.

Elk najaar starten er twee rouwgroepen:

  • één avondgroep van 19.30 tot ± 22.00 uur
  • één middaggroep van 14.00 tot ± 16.00 uur.

Voor het jaar 2017/2018 zijn de data:

voor de dinsdagavondgroep:

7, 14, 21en 28 november 2017
5 en 19 december 2017
9 en 16 januari 2018

voor de maandagmiddagroep:

6, 13, 20 en 27 november 2017
4 en 11 december 2017
8 en 15 januari 2018

Bij voldoende aanmeldingen start een aparte groep voor ouders, die een kind hebben verloren op 8 dinsdagavonden van 19.30 tot ± 22.00 uur.
De data zijn:
6,13, 20 en 27 februari 2018
6, 13, 20 en 27 maart 2018

Kan er geen aparte groep gevormd worden, dan kunnen ouders wel aansluiten bij de avond- of middaggroep.

Inschrijven vóór 6 oktober a.s. bij de  leden van de stuurgroep van uw parochiekern of protestantse kerken of bij een van de leden van het rouwzorgteam (zie hieronder).

Alle bijeenkomsten gaan door in de pastorie van Hulst, Steenstraat 22, 4561 AS Hulst.

Heeft u zelf iemand verloren of kent u iemand die steun zou kunnen hebben aan de rouwgroep, dan kunt u, ongeacht levensovertuiging, contact opnemen. Deelname is gratis.

De werkwijze

In 2000 is in de regio 0114 in Oost Zeeuws-Vlaanderen een initiatief rouwzorg gestart vanuit RK parochie in samenwerking met de Protestantse kerken. De bedoeling is begeleiding te organiseren na het overlijden van een betekenisvol iemand.
Sinds 2001 kwamen 246 rouwenden samen in 39 groepen.
Er is gekozen voor het werken in gespreksgroepen, die begeleid worden door het rouwzorgteam. Dit team (met landelijk certificaat: rouw- en verliesbegeleiding) bestaat uit drie personen: een pastor als beroepskracht en op vrijwillige basis: ervaringsdeskundige en een ervaringsdeskundige maatschappelijk werkster. Zij vormen de dagelijkse leiding. Zij organiseren de activiteiten van de rouwzorg en ondersteunen de stuurgroep.

De stuurgroep bestaat uit contactpersonen van elke parochiekern / protestantse gemeente uit de regio. Deze verantwoordelijken nodigen mensen uit voor de rouwgroepen, hebben ter plekke aandacht voor rouwenden en fungeren als tussenpersonen en ondersteuning voor het rouwzorgteam. 

Leden van de stuurgroep met adressen per parochiekern

Boschkapelle & Stoppeldijk
Clinge
Graauw
Heikant
Hengstdijk
Hulst
Kloosterzande
Koewacht
Lamswaarde
Nieuw-Namen
St. Jansteen
Terhole
Algemene ondersteuning kwaliteit
Voor de Protestantse kerken   
Marlies Everaert
Via Rouwzorgteam: Maggie Sandkuyl
Via Rouwzorgteam: Maggie Sandkuyl
Marlies Martinet
Corry de Cock-Lauret
Luc Brems

Tiny Seij
Fien Martinet-Burm
Jeanne de Poorter-Ysacher

Paul de Deckere
Paul Hemelaar
Marleen Dobbelaar

Robert Bickel
Leny Maat

Alle rouwenden zijn dan ook welkom, ongeacht hun levensovertuiging.

Hoe zitten die avonden in elkaar?

Elk najaar worden twee groepen gevormd van jongere en/of oudere mensen met partnerverlies of verlies van een andere dierbare (broer, zus, ouder, vriend, vriendin). Er is een middag- en een avondgroep. In het voorjaar start een groep ouders, die een kind hebben verloren. Wie deelneemt, engageert zich voor acht opeenvolgende bijeenkomsten. Tijdens die middagen/avonden wordt gepraat over wat verlies met een mens doet: de gevoelens, de herinneringen, de vragen rond zingeving en hoe de draad weer oppakken. De rouwbegeleiding werkt zowel op het vlak van gevoelens als op de manier van denken over rouw.
Rouwenden zijn kwetsbaar en hebben vaak moeite, om weer positief te gaan denken.

Elke avond/middag begint met een kort herdenkingsmoment en een gedicht, dat het gesprek opent. De avond/middag wordt afgesloten met een opdracht om zich voor te bereiden op de volgende bijeenkomst. Dit kan helpend zijn voor de groei in zelfkennis en veerkracht. Het proces van groepsvorming is heel belangrijk voor de deelnemers. In de groep groeit dan ook vertrouwen en vriendschap.

Vanuit de vraag van mensen, die rouwgroepen hebben gevolgd, worden er ook vormingsactiviteiten georganiseerd. Een aantal avonden staan open voor een breder publiek en een aantal avonden zijn enkel bedoeld als nazorg.

Nazorg- en nevenactiviteiten Rouwzorg 2017 / 2018

Avonden opengesteld voor breder publiek:

5-9-2017 Lezing door Manu Keirse
rouwdeskundige, klinisch psycholoog bekend spreker en schrijver
Thema:
Op de pechstrook van het leven.
In WZC Blaauwe Hoeve
te Hulst om 20.00 uur
23-01-2018 Lezing door Sindy Helsen
psychologe, psychotherapeut
Thema:
Stilvallen ... op de pechstrook van het leven.
In WZC Blaauwe Hoeve
te Hulst om 20.00 uur
17-04-2018 Lezing

Thema:

Op de pechstrook van het leven ... getuigen van licht.

In WZC Blaauwe Hoeve
te Hulst om 20.00 uur

 

Nazorg bedoeld voor alle mensen die een rouwgroep hebben gevolgd:

9-06-2018 Uitwaaitocht Thema:
Een warme deken ... op de pechstrook van het leven.
In Malpertuus
te Clinge om 14.00 uur

Meer informatie

Heeft u vragen over zorg en welzijn, dan kunt u contact opnemen met Hulst voor elkaar. Met vragen over werk en inkomen kunt u terecht bij de Gemeente Hulst of in de nieuwe gemeentegids.

Wilt u meer weten over rouwzorg, dan kunt u contact opnemen met een van de leden van het rouwzorgteam:

regio rouwzorg LSR schildje 3 klik op de afbeelding
voor meer informatie

Enkele getuigenissen

  • We zaten allemaal in een stuurloos bootje, maar er was al heel snel een vertrouwensband in
    de groep, een warme sfeer.
  • Het meest helende is met elkaar praten, ook al heb je wel eens een terugval. Als je er over
    kunt praten, zie je soms duidelijker hoe het er bij jezelf voor staat.
  • Ik ben gaan inzien, dat toegeven aan mijn verdriet noodzakelijk is, om verder te kunnen gaan
    met mijn leven.
  • Ik heb geleerd, dat rouw een levenslang proces is van zoeken naar een betekenisvol leven
    zonder mijn partner.
  • Ik heb vertrouwen in de toekomst en dat mag met ups en downs, met vallen en opstaan.
  • Mijn boodschap is: meedoen! want je bent niet alleen met je verdriet.
  • Het doet deugd dat mensen luisteren en begrip tonen.
  • Ik heb veel geleerd, vooral van de opdrachten die je krijgt in de groep.
  • Je leert alles op een rijtje zetten en je gaat anders naar jezelf en anderen kijken.
  • Je krijgt meer zicht op rouw. Vroeger gingen de gedachten malen in mijn hoofd.
    Het is nu niet zo'n chaos meer. Ik heb nu toch wat meer rust gevonden.
  • Ik hield alles binnen. Mijn verdriet voelde aan als een harde bal en niemand mocht eraan komen. Nu is die bal zachter geworden.
  • De eerste keer was het wel moeilijk maar de anderen weten waar je het over
    hebt. Delen maakt het “draagzaam”: je bent niet gek aan het worden !
  • Het heeft mij veel steun gegeven.
  • Als je de eerste keer naar een rouwgroep gaat, is dat moeilijk en emotioneel maar
    geleidelijk gaat het beter: je voelt je op je gemak.
  • Ik was heel verdrietig en het was moeilijk te omschrijven maar ik voel het nu als
    een overwinning voor mezelf – mijn verwerking komt op gang.
  • Het heeft mij verrast wat het samen delen met je doet in de positieve zin.
  • Vroeger dacht ik : ik regel dat zelf wel, wat kunnen ze mij nog vertellen ?
    Het is mijn verdriet ! Ik dacht dat ik het alleen moest klaren maar dan valt het
    enorm tegen en voel je je heel alleen. Geduld hebben en jezelf de tijd gunnen
    is belangrijk. De herkenbaarheid in de groep en de zelfontdekking door de
    opdrachten hebben echt geholpen.
  • Ik schaam me nu ook niet meer om te wenen. Ik kan nu beter verwoorden wat ik
    voel. Ik was voor een stuk mijn zelfvertrouwen kwijt. Door te mogen huilen én
    lachen, is er in mijn lichaam meer ruimte : het voel opener.
  • Je tranen mag je in de groep tonen terwijl je je voor de buitenwereld groot houdt.
    Mijn boodschap is : maak hetgeen waar je het zo moeilijk mee hebt bespreekbaar!
    Wees open en eerlijk. Het heeft mij sterker gemaakt.
  • Mijn verdriet is niet minder geworden en mijn gemis niet kleiner maar ik besef dat
    ik verder moet met mijn leven. Mijn man en de herinneringen aan onze tijd samen,
    zal ik altijd bij mij dragen maar ik zie nu toch al de zon doorbreken.
  • Ik ken mezelf nu beter en ik geraak niet meer zo van slag als ik soms, geheel
    onverwacht, weer door een donker dal moet. Het gaf mij houvast.
  • In het begin zei ik in de groep dat ik mijzelf niet als vriendin zou uitzoeken maar
    daar kom ik nu op terug.
  • Toen ik aan de groep begon stond ik op het punt te verdrinken in mijn verdriet
    maar nu ben ik blij dat ik niet opgegeven heb want nu kan ik weer zwemmen!

Activiteiten voorgaande jaren

Activiteiten van voorgaande jaren:

  • Uitwaaitocht: Ik wil je behoeden en bewaren ... je verhaal heel voorzichtig doorgeven, 10 juni 2017 te Clinge.
  • Optreden door Adrie Oosterling, Ik wil je behoeden en bewaren ...  in woorden en muziek, 25 april 2017 te Hulst.
  • Film: Ik wil je behoeden en bewaren ... met ons verhaal door-leven, 24 januari 2017 te Hulst.
  • Lezing door Marinus Van Den Berg: Ik wil je behoeden en bewaren ... je verhaal doorgeven en door-leven, 4 oktober 2016 te Hulst.
  • Uitwaaitocht: Ik denk....ik denk aan jou. En voor ik het zal weten, denk ik: ik heb het toch gered., 4 juni 2016 te Clinge.
  • Lezing door Gerke Verthriest: Ik denk....ik denk aan jou. Ik peins en ik pieker... onrust in mijn lijf..., 12 april 2016 te Hulst.
  • Lezing door Nette Falkenburg: Ik denk....ik denk aan jou. Ik wou, dat ik achter de wolken kon kijken, even kijken of jij daar op mij wacht. Is er meer tussen hemel en aarde?, 26 januari 2016 te Hulst.
  • Lezing door Lut Celie: Ik denk....ik denk aan jou. Ik kan en wil je niet vergeten, maar leven met jou, diep in mij, 29 september 2015 te Hulst.
  • Uitwaaitocht: Voetje voor voetje, stap voor stap..., 30 mei 2015 te Clinge
  • Avond met gedichten van Kitty De Smet en verhalen door Ad Goos,
  • Voetje voor voetje....vind ik woorden..., 14 april 2015 te Hulst
  • Film: Extremely loud... incredibly close, Voetje voor voetje...Ontdek ik wie ik ben,3 februari 2015 te Hulst
  • Lezing door Manu Keirse, Veerkracht groeit voetje voor voetje, 22 september 2014 te Hulst
  • Uitwaaitocht: Als ik thuiskom, waar alles herinnert aan jou... Ik blijf op zoek,24 mei te Clinge
  • Panelgesprek: Als ik thuiskom, waar alles herinnert aan jou..., met Peter Van den Boogert, als afgevaardigde van de gemeente Hulst, Carolus Roelandt, belasting- en bankzaken, en Ilse de Dobbelaere, advokate en erfrecht 1 april 2014 te Hulst
  • Lezing door Arthur Polspoel: Als ik thuiskom, waar alles herinnert aan jou... Waar zal ik schuilen?, 28 januari 2014 te Hulst
  • Lezing door Daan Westerink: Als ik thuiskom, waar alles herinnert aan jou... Thuiskomen? Het voelt zo anders, 1 oktober 2013 te Hulst
  • Uitwaaitocht: Je draad kwijtraken én weer oppakken..., 25 mei 2013 te Clinge
  • Theatervoorstelling door Draad: Rouwen is draden weven én knopen leggen om niet te vergeten, 2 april 2013 te Hulst
  • Lezing door Evamaria Jansen: Rouwen doe je met elke vezel in je lichaam, 29 januari 2013, te Kloosterzande
  • Lezing door Marinus Van den Berg: Altijd is er weer die draad met jou, 2 oktober 2012, te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht: Alles in mijn tijd, 19 mei 2012 te Clinge
  • Filmvoorstelling: Rabbit Hole, 27 maart 2012 te Kloosterzande
  • Lezing door Luuc Smit: Als plots voor jou de tijd stilstaat, 17 januari 2012 te Kloosterzande
  • Lezing door Manu Keirse: Rouwen in de tijd, 27 september 2011 te Kloosterzande
  • Cursus positief denken voor rouwenden, door Maggie Sandkuyl, 5 avonden februari / maart 2011 te Hulst
  • Uitwaaitocht: In hetzelfde schuitje zitten, 28 mei 2011 te Clinge
  • Interactieve lezing door Jojanneke Taelman, Ook ons lichaam rouwt en spreekt een eigen taal, 29 maart 2011 te Heikant
  • Lezing door Johan Maes, Rouwen als man of vrouw ... een beweging tussen verlies en herstel, 25 juanuari 2011 te Kloosterzande
  • 10 jarig bestaan, Her-inneren, 1 oktober 2010 in de Blaauwe Hoeve te Hulst
  • Uitwaaitocht: Gaan-de-weg, 5 juni 2010 te Clinge
  • Film, Shadowlands, 20 april 2010 te Kloosterzande
  • Lezing door Marc van Raemdonck, Leven met een 'nooit meer'... , 9 februari 2010
  • Lezing door Marie-Christine Adriaensen, Als de dag van gisteren... rouwen als je ouder wordt, 22 september 2009 te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht: Druppel voor druppel, 6 juni 2009 te Clinge
  • Rouwpoëzie, Het is niet te begrijpoen dat de wereld verder draait zonder jou ..., 21 april 2009 te Kloosterzande
  • Lezing door Lut Celie, Help ... mijn kind rouwt (niet),24 februari 2009 te Kloosterzande
  • Lezing door Marinus Van den Berg, Hoe kan jij je nu eenzaam voelen, 25 september 2008 te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht met Ad Goos: Op verhaal komen, 24 mei 2008 in Malpertuus in Clinge
  • Beelden van verlies, 8 april 2008 in 't Heike te Heikant
  • Lezing door Monique Dujardin, Groeien door verlies heen - van leegte naar zin, 19 februari 2008 in het WZC Antonius te Kloosterzande
  • Lezing door Manu Keirse, Werken met verlies - rouwen op de werkvloer... , 11 september 2007 te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht, 2 juni 2007 te Clinge
  • Ervaringdag met Ton Koops, 22 april 2007 te IJzendijke
  • Interactieve lezing met Menno Jürgen de Bruin, 20 maart 2007 te Clinge
  • Lezing door Marc van Raemdonck, 19 februari 2007 te Kloosterzande
  • Lezing door Magda Van de Wiele, 10 oktober 2006 in de Blaauwe Hoeve te Hulst
  • Uitwaaitocht: Sporen, 13 mei 2006 te Clinge
  • Lezing door Tjeu Leendert: Leven met leegte, 21 maart 2006 te Kloosterzande
  • Lustrum: powerpointpresentatie en verhalen van Ad Goos, oktober 2005 te Hulst
  • Uitwaaitocht: Is het leven een kaartspel?, 21 mei 2005 te Clinge
  • Lezing door Marc van Raemdonck: Zal ik daar ooit overheen geraken? 18 april 2005 te St. Jansteen
  • Terugkomdag: 4 Seizoenen van rouw,, 13 maart 2005 te Wachtebeke
  • Lezing door Magda van de Wiele: Ik mis je , 14 februari 2005 te Kloosterzande
  • Lezing door Marinus van den Berg: Alles is zo stil geworden, nu jij er niet meer bent, 14 oktober 2004 te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht: Mensen zijn als bomen..., 15 mei 2004 te Clinge
  • Lezing met getuigenissen van ouders: Met mij is er niets aan de hand: hoe wij kinderen en jongeren kunnen helpen bij het verwerken van verlies en rouw, 26 april 2004 te Koewacht.
  • Lezing door Ad Goos: Ik wou dat ik achter de wolken kon kijken, over eeuwig leven, 25 maart 2004 te St. Jansteen
  • Lezing door Wil Gloudemans: Rust en energie vinden, 1 dec. 2003 te St. Jansteen
  • Uitwaaitocht: emoties bij rouwen met Ad Goos, voorjaar 2003 te Clinge
  • Rouwpoëzie-avond: Het is niet te begrijpen, dat de wereld verder draait zonder jou, 9 februari 2004 te Kloosterzande
  • Lezing door Manu Keirse: Verdriet is als een vingerafdruk, 30 oktober 2003
  • Lezing door Arthur Polspoel, najaar 2002 te Kloosterzande

Voor elke groep zijn er één of meerdere terugkomavonden /- dagen geweest. Op avonden voor een breder publiek,waren naast de mensen, die een dierbare hebben verloren, ook hulpverleners, uitvaartmaatschappijen en parochiemedewerkers aanwezig.

 

kerkelijk noodfonds

In december 1991 hebben de gezamenlijke Caritasinstellingen van de parochie van de H. Maria Sterre der Zee een aparte organisatie in het leven geroepen onder de naam: 'Kerkelijk Noodfonds'. Zij ontleent haar bestaansrecht aan christelijke begrippen als rechtvaardigheid en broederlijk delen, alsmede aan de zorg voor onze broeders en zusters in onze directe omgeving. Geconfronteerd met de vele uitingen van gekende en ongekende hedendaagse armoede, is gezocht naar een mogelijkheid om vanuit de kerkelijke organen als Caritasinstellingen en Diaconieën daadwerkelijke ondersteuning te verlenen.

De bedoeling van het Kerkelijk Noodfonds is dan ook om alle vragen aan individuele Caritasinstellingen om financiële tegemoetkoming in acuut noodzakelijke kosten door deze instantie te (doen) beoordelen. Het gaat daarbij om kosten die niet verhaald kunnen worden op bestaande voorzieningeninstanties die zich met het doen van uitkeringen bezig houden, bijv. omdat er (nog) niet aan de wettelijke eisen kan worden voldaan. Het Kerkelijk Noodfonds werkt daartoe nauw samen met het Algemeen Maatschappelijk Werk Zeeuws-Vlaanderen (A.M.W.). Deze instantie is vanwege haar karakter beter in staat om individuele verzoeken te beoordelen en adviseert daartoe dan ook het Kerkelijk Noodfonds.

Sedert enige jaren is er echter een meer pragmatische werkwijze afgesproken. Vanaf die tijd beslist het AMW zelf op verzoeken die een bedrag van € 75,00 niet te boven gaan. In het begin van elk jaar ontvangt het AMW daartoe van het Kerkelijk Noodfonds een voorschot ad € 1.000,00. Op het einde van het jaar wordt bezien of er nog voldoende in kas is. Zo neen, dan wordt een aanvullende bijdrage verleend. Voor verzoeken die het genoemde bedrag wel te boven gaan, wordt de aanvrager verwezen naar de plaatselijke Caritasinstelling.

Overigens wordt veelal de afspraak gemaakt dat cliënt het bedrag of een gedeelte hiervan terugbetaalt op het moment dat hij daartoe in staat is.
De kas van het Kerkelijk Noodfonds wordt gevormd door de gezamenlijke Caritasinstellingen en wel volgens een bepaalde verdeelsleutel.

Bestuur

Het bestuur van het Kerkelijk Noodfonds wordt gevormd door vertegenwoordigers van de deelnemende Caritasinstellingen uitde parochie Maria, Sterre der Zee en ziet er momenteel als volgt uit:

Voorzitter
Secretaris
Penningmeester
Lid
Lid
Paul Prince
Myriam Schelfhout
Fons Hiel
Orvan van Gijsel
Mariëtte de Bakker-van Goethem